Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Κάτι η Άνοιξη...

...κάτι οι αρρεβώνες (σ.σ. τοπικό αξάν για τη λέξη "αρραβώνες") του νεαρού απόγονού μου, κάτι που τέλειωσε η εσάρπα και είπα να πλέξω μια κουβέρτα (σ.σ. καλοκαιρινή, με βαμβακερό νήμα και βελονάκι Νο 2), κάτι που βαριέμαι να ανοίξω το ΠιΣί, χάθηκα η αρτίστα.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά, όπως αχνοφαίνεται, θα κάμω πολύ καιρό να επανεμφανιστώ εδώ πέρα μέσα. 
Φυσικά θα τα ξαναπούμε, μόλις έλθει το πλήρωμα του χρόνου, το οποίο δεν γνωρίζω πότε θα έλθει, αλλά, φαντάζομαι, θα είναι πριν την έλευση της ανάπτυξης. 
Μέχρι τότε, να είσθε καλά!